Ajo....

AJO lumturohet kur Ti i shkruan…
AJO ndjen ato fluturat ne stomak…
sa here Ti i thua dicka te bukur.
AJO trishtohet kur sheh cifte te lezetshem…
sepse ashtu do donte te ishte dhe AJO me Ty.

AJO vizaton “zemra” te vogla ne fletoren e saj…
bashke me inicialet Tua…
AJO behet xheloze pa e kuptuar…
kur Ti flet me femrat tjera.

AJO do vetem te jete e lumtur…
dhe ashtu si pakuptuar…
Ti ke filluar te kesh rendesi per te…
AJO ka besim dhe cdo nate lutet, “DUA TE JEM ME TE”…

Urime dhe atij ateher :slight_smile:

edhe nga ana ime :stuck_out_tongue:

E bukur Eri :slight_smile:

(AJO paska rende ne dashuri me shokun e ngushte mesa duket :smiley: )

Jam ai tip njeriu që të ulëret për tu zhdukur
vetëm për të të parë nëse do të qëndrosh .
Ajo që të thotë, që ndihet më mirë vetëm, por,
ndërkohë të përqafon .
Ajo të çon në djall, por, që dëshiron të të
marrë pak nga pak .
Ajo që të thotë "të urrej"për të të thënë “të
dua” .
Hmm , e di , kam probleme serioze me
komunikimin…:confused:

AJO vizaton “zemra” te vogla ne fletoren e saj…
bashke me inicialet Tua…
AJO behet xheloze pa e kuptuar…
kur Ti flet me femrat tjera.

Po Ajo nje dit e kupton se ti nuk e ke dashuru ashtu si Ajo ka mendu, dhe ik perfundimisht nga Ti!:frowning:

Ajo : Cpo ben ?
Ai : Po flas me vajzen qe dashuroj!
Ajo : Ah Ok dhe fillon te qaj.
Ai : Ajo nuk e di qe une e dua!
Ajo : E perse nuk ja thua?
Ai : Ok tani po ja them!
Ajo : Ok!
Ai : Duhet te te them dicka!
Ajo : Me thuaj!
Ai : “Te Dua”…

Ajo te ka harru krejtesisht tani!

AI…AJO…

"Për çfarë mendon?

  • Për Ty.
  • Dhe çfarë mendon për mua?
  • Mendoj që ti je shumë e bukur.
  • Vetëm e bukur?
  • Shumë më tepër.
  • Sa më tepër? Dua të di sesa vlej për ty.
  • Nuk mund të shprehet me fjalë. Mblidhi të gjitha fjalët e botës dhe do të kuptosh se ende nuk janë mjaftueshëm. Merre të gjithë botën dhe do të kuptosh se ende nuk është mjaftueshëm. Mblidhi të gjitha dhe shtoja vetes tënde. Je shumë më shumë."…

AJO…

lumturohet kur e kujton dhe i shkruan mesazh,kur e merr ne telefon dhe e pyet si eshte,…
si ndjehet,kur e perqafon forte dhe i dhuron dashuri…te paster…kur i ben nje dhurate te vogel…jo me vlere te madhe por te vecante…qe ta preki ne zemer…dhe te tregosh dashuri e sinqeritet kur e dhuron…
kur diskuton me te dhe e mbeshtet ne sfidat qe ndermerr…Kur je prane saj dhe e pranon edhe me te metat e saja duke luftuar me te se bashku per ti eleminuar…duke i bere komplimente te vogla por te thena me ndjenje e thjeshtesi jo fallco…
kur i dhuron shpatullen tende qe te mbeshtetet dhe jete e sigurte ne rrugen qe ben ne jete…te te shikoj si nje shtepi mbrojtese dhe Dhuruese,qetesie shpirterore dhe Dashurie te pafundme…jo si kercenim.!

Bejini Femrat tuaja te zemres te ndjehen te tilla…!:)…

      • Updated - - -

Ajo…

Ishte nje vajze e thjeshte, nje nga ato qe enderrojne pas librave dhe pas poezive.
Ishte dhe e kendshme, kete duhet ta them. Jo nga ai lloji qe shikojme dite per dite, ato qe kthen koken dhe i shikon. Ishte me e thjeshte. Por kishte dicka qe te terhiqte, e kishte. Si nje lloj pastertie, trasparence. Ai tip femre qe kur te thote qe te do te jesh i sigurt qe per te je gjithe bota…

Ajo ndoshta një ditë, pas shumë vitesh, do të gjendet duke pirë nje kafe me atë…

Do t`i flasë atij për karrierën e saj brillante, për fëmijët e saj të adhurueshëm e për bashkëshortin perfekt që ka në krah.

E pastaj, do të ngul synat në atë filxhan të vogël vetëm që të mos përballet me shikimin e tij,

të mos humbiste në ato syna që e bënë të shihte për herë të parë dashurinë e vërtetë.

Do të përpiqet të dëgjojë vërtetë ato që ai i thotë,

duke forcuar mendjen e saj të mos kujtonte se si tingulli i atij zëri ja bënte zemrën t`i rrihte aq fort.

E akoma do të shohë gojën e tij për të mos kujtuar se mungesa e buzëqeshjes së tij i kishte shkaktuar gjithmonë lotë të hidhur.

Në fund, pasi ka mbaruar atë kafe të cuditshme duke luftuar atë ndjenjë akoma më të cuditshme në stomak,

do t`a përshëndesë me një të puthur në faqe e kur të largohet do të ndjejë atë parfum,

atë parfum që ajo kishte dashur aq shumë në rrobat e saj.

Kështu, duke u kthyer në shtëpi e vetme, do të ndjejë një lot t`i rrëshkasë nëpër fytyrë e vetëm atëherë do të kuptojë se sa e vërtetë ishte ajo që i përsërisnin shpesh të gjithë…

“Dashuria e parë nuk harrohet kurrë!”

Ajo e pruri koken…:stuck_out_tongue:

Dikush me pyeti:

  • E do ate akoma ?

  • Jo! J`u pergjigja!

  • Po genjen! - Me tha. Po mos t`a doje, pergjigja do kish qene “ke ?”

Jemi në kërkim për diçka … Diçka që s’e dime , diçka që do i jepte kuptim jetës tonë , diçka që të plotëson , inspiron , motivon , të jep kurajo , të shton ambiciet për më shumë … dhe ndodh që e gjejmë , papritur është aty ,para teje duke buzëqeshur! Dhe ti ndjehesh mirë, gëzohesh, e se di pse?! Thjeshtë rrin aty përball duke vëzhguar, e pafuqishme për të reaguar :frowning: dhe… largohet ! e ndjek me sy deri sa zhduket ,e gjëmon por se arrin dot , i thërret por s’të dëgjon…
Ske më çfarë të bësh…
Sa më shumë perpiqesh aq më shumë largohet , tashmë është bërë një dritë e vockël në fund të tunelit , qëndron aty e ndriçon si yjet në natën e errët , nuk ngelët gjë tjeter vetëm të presësh që një ditë ai ylli të bie , që treni të shkoj në fund të tunelit … që t’a kapesh t’a përqafosh e t’a falënderosh që e bëri këtë jetë më të bukur … por dhe nëqoftëse nuk ndodh dhe nëqoftëse ai yll nuk bjen kurr, prap duhet t’a falenderoni që është aty duke ndriçuar !!

Unë rashë në dashuri me kurajon e saj, sinqeritetin dhe respektin e zjarrtë për vetveten. I besoja këto gjëra, edhe sikur e gjithë bota të mundohej të më përfshinte në dyshime të forta, që ajo nuk ishte ajo që dukej.
E dashurova atë dhe ky ishte fillimi i gjithçkaje.

|F. Scott Fitzgerald|