Proverba në Shqip

S’ka diell pa dritë, as njeri pa dashuri.

Momenti më i bukur në dashuri, qe vërtetë na deh, është hyrja: puthja.

Duhet ditur se puthja e parë nuk jepet me buzë por me sy.

Puthjet për gratë janë si gotat e verës për ne: një pastaj edhe një, derisa nuk shtrihemi.

Kur puthja flet shumë, atëhere sigurisht nuk punohet për botimin e parë.

Të puthësh është si të pish ujë deti. Sa më shumë të pish aq më shumë ndien nevojë.

Kam puthur dhe kam pirë, gruan dhe cigaren e parë, të njëjtën ditë; prej atëhere s’kam pasur kohë kurrë më për cigare.

Oshëtima e puthjes nuk është aq e vrullshme si e topave, por vrulli i saj zgjat më shumë.

Njerëzit puthen që të mos grinden.

Barra e madhe mund për deve, dashuria e madhe mund për zemër.

Dhuratë e mirë nga i dashuri është edhe një tufë bari.

Dashuria as nuk mundet të blihet, as nuk mundet të shitet. Çmimi i vetëm i dashurisë është dashuria.

Dashuria është e verbër, por shihet prej së largu.

Vetëm dashuria mund ta ndërtojë brenda një nate Murin Kinez.

Jeta pa dashuri është si viti pa pranverë.

Me atë që duhemi, tallemi më së shumti.

Çdo ndarje është një pjesë e vogël e vdekjes.

Bukuria për një herë, dituria për gjithë herë.

Bukuria është si lulja kur lulëzon, por shpejt vyshket.

Bukuria është premtim i fatit.

Të bukura janë vetëm ato gjëra, që nuk na interesojnë.

Ishte e bukur si gruaja e huaj.

Ari është i bukur, por bukuria ia tajkalon.

Bukuria e vërtetë, si dhe mençuria e vërtetë është shumë e thjeshtë dhe e kuptueshme për të gjithë.

Bukuria është diç shtazarake nëse nuk përshkohet edhe me mençuri.

Bukuria frenon çdo zemërim.

Në gjumë dhe në errësirë çdo gjë është e bukur.

Bukuria e tërheq vjedhësin më tepër se ari.

Gruaja e bukur e vera e ëmbël, farmak për zemër.

Bukuria është burimi i të gjitha dashurive dhe fatkeqësive të mëdha.

Vetëm e vërteta është e bukur.

Bukuria është letra që i rekomandohet zemrës.

Qeni për qenin është më i bukuri, ashtu si njeriu për njeriun.

Të bukurit janë të bukur vetëm pse janë të rrethuar nga të shëmtuarit.

Mbretëresha e vetme e vërtetë është bukuria e gruas: sundon posa të paraqitet.

Nuk është e bukur ajo që është e bukur, por e bukur është ajo që ju pëlqen.

Bukuria është burim i pashtershëm i gëzimit për atë njeri që di ta gjejë këtë burim.

Të bukurve çdo gjë u falet.

Bukuria gjithmonë u sjell femrave dhe meshkujve më shumë dhembje se sa gëzim.

Dashuria e parë është më e ëmbël se mjalti i bletëve.

Dashuritë e para janë si dhëmbët e parë: dalin pa dhembje dhe ua lëshojnë vendin të tjerëve.

Dashuria e parë është shumë e madhe dhe njëkohësisht shumë e vogël.

Nga të gjithë budallallëqet që bën një vajzë, më i madhi është dashuria e saj e parë.

Njeriu ka shumë dashuri të mëdha e të vogla në jetë, por ka vetëm një dashuri të parë.

Në dashurinë e parë gruaja do dashnorin, në të tjerat do dashurinë.

Ai që të detyron të qash, ai edhe të do.

Dashuria është kripa e jetës, jeta pa dashuri s’ka asnjë shije.

Kur njeriu e ka zemrën plot me dashuri, shpirti i ushqehet me shpresa.

Dashuria dyshon dhe beson me të njëjtën forcë.

Të dashurosh do të thotë të robërohesh nga vetvetja.

Kush nuk mund të tregojë sa dashuron, ka njohur vetëm një dashuri të dobët.

Dashuria është iluzion.

Mësoni, mësoni, mësoni dhe do të bëheni të arsimuar; dashuroni, dashuroni, dashuroni dhe do të bëheni të mëdhenj.

Në dashuri nuk është rritur askush.

Dashuria dhe fati ndërlidhen kështu që k’ush është imun në dashuri, imun është edhe në fat.

Kush dashuron nuk guxon të flasë për viktima.

Në qoftë se askush nuk na do, atëhere as veten tonë nuk e duam.

Në dashuri është e mundur të falësh shumëçka, por jo edhe të harrosh.

Dashuria ka dy përcjellës: të mirën dhe durimin.

Dashuria ushqehet me shpresë.

Dashuria është si ngarja e automobilit: starton ngadalë, vozit shpejt, por frenon vetëm kur është, shumë 5 vonë.

Kush ndalet të mendohet për dashuri, nuk dashuron më.

Dashuria bën çudira çdo ditë: ajo dobëson të fuqishmin, forcon të dobëtin, nga i mençuri bën budallain, i nga budallai të mençurin, favorizon pasionet dhe zhduk arsyen. Me një fjalë, i përmbys gjërat.

Të jesh i dashuruar do të thotë më tepër se të jesh i pasur, sepse do të thotë të jesh i lumtur.

Kam lexuar diku se dashuria është kapitulli i parë në librin e madh të mosmirënjohjes.

Dashuria është çështje e ndjenjave e jo e dëshirave. Nuk mund të dashuroj pse dua, e më së paku pse duhet, andaj dashuria e obliguar është e marrë.

Dashuria fitohet me dashuri.

O zot, kur të vdes, ruaje në qetësinë tënde vetëm një fjalë për mua:“Kam dashuruar”.

Dashuria çdoherë është fillimi i dijes, siç është zjarri fillimi i dritës.

Derisa dashuria është e verbër, s’ka arsye për ndarje.

Dashuria është ndoshta i vetmi shikim i përkryer që mund ta hedhim në amshim.

Gjendja e dashurisë si duket është e vetmja gjendje normale e shpirtit të njeriut.

Të dua më shumë se dje, e më pak se nesër.

Kam pirë që t’ju harroj. Por për fat të keq, kur jam dehur, ju kam parë dyfish.

Dashuria është një lindje e re.

Dashuria është pëlhurë që thuri natyra, e fantazia e zbukuroi me qëndisje.

S’është i mirë gardhi me ristela, as dashuria në fqinjësi të mirë; i mirë është gardhi me dërrasa dhe dashuria në largësi.

Sa më shumë gjykohet, aq më pak dashurohet.

Atje ku ka më shumë dashuri, atje edhe dhembja është më e madhe.

Për dashnorin s’ka gjë më të ëmbël se lotët kur fshi-hen në duart e së dashurës.

Mundet ndonjëherë të harrohet çka është dashuria?

Dashuria është një ngjarje botërore, por private.

Të ndahesh vetëm pse më nuk e do është budallallëk, njësoj si të martohesh me dikë vetëm pse e do.

Dashuria është përmbajtja e vetme e gjërave në këtë kohë të pakuptimtë.

Kur njeriu dashuron, dëshiron të bëj diçka, prandaj dëshiron të sakrifikojë, dëshiron të shërbejë.

Dashuria është si rrobat: kënaqësi është kur i ndërron shpesh.

Ta kërkosh me arsye rrugën tek dashuria, është njësoj si të kërkosh diellin me qiri.

Miqësia dhe dashuria janë dy lule në një rrënjë. Vetëm se dashuria ka disa petale më shumë.

Ku sundon dashuria nuk ka as të mëdhenj as të vegjël.

Në qoftë se miqësia nuk përmban dashuri, dashuria përmban miqësi.

Dashuria është e amshuar deri sa zgjat.

Ikja është fitoria e vetme në dashuri.

Dashuria është më e vjetra, më e reja, e vetmja ngjarje botërore.

Të dashurosh nuk do të thotë të jesh i lumtur, do të thotë të zgjedhësh vuajtjen tënde.

Dashuria është shpesh rezultat i kurorëzimit

I frikohemi vetëm atij që e duam.

Dashuria është si sëmundja infektuese: sa më tepër njeriu frikësohet aq më tepër e pëson.

Dashuria lind nga besimi, jeton nga shpresa por vdes nga mëshira.

Dashuria është si supa: lugët e para janë shumë të nxehta, të fundit shuraë të ftohta.

Dashuritë e mëdha janë të rralla, siç janë të rralla veprat e mëdha.

Kur ndonjë dashurie i vjen fundi, të dobëtit kukasin dhe menjëherë gjejnë dashnore të reja, kurse të mençurit me kohë i kanë pasur të rezervuara.

Tragjedia e madhe e jetës nuk është se njerëzit vdesin, por se pushojnë së dashuruari.

Dashuria nuk ka vite. Ajo lind çdoherë.

Kush vjen për mirë troket në derë; kush dashuron, derën e gjen të hapur.

Ngrije urën e dashurisë deri në diell, vetëm ajo na lidh me jetën, vetëm ajo na lidh me njerëzit.

Dashuria i ka ligjet e veta të zhvillimit, stinët e veta jetësore si lulja , jeta e njeriut. Ajo ka pranverën e hershme, verën e nxehtë dhe, pas tyre, vjeshtën e cila për disa është e nxehtë, e ndritshme dhe frutdhënëse, ndërsa për disa të tjerë e ftohtë, e zymtë dhe e mjerë.

Në fillim të dashurisë dashnorët flasin për të ardhmen, e kur ajo është nga fundi, flasin për të kaluarën.

Dashuria është zjarr i furishëm. Atë s’mund ta shuajë dot as uji i bekuar. Madje as gjaku. Pregeli

Dashuria? Në fillim fjalë të mëdha, pastaj fjalë të pakta e në fund fjalë të shumta.

Të lutem, më duaj pak, në qoftë se dëshiron të më duash gjatë.

Dashuria është çelës që tek njeriu çel çdo gjë.

Dashuria është fati, të cilin ia japim njeri-tjetrit.

Dashuria është i vetmi pasion që nuk duron as të kaluarën, as të ardhmen.

S’ka dyshim që dashuria është fshehtësi e pashpjegueshme.

Asnjëherë nuk dashuron mjaft, në qoftë se nuk dashuron shumë.

Njerëzve u pëlqen më shumë dashuria se martesa, për këtë arsye romanet janë më argëtues se historia.

Të dashurosh do të thotë të duash një tjetër më shumë se veten.

Dashnorët në botë shohin vetëm veten, harrojnë se i shohin të tjerët.

Kur dashuron, edhe majmuni të duket i bukur, kur nuk dashuron nuk të pëlqen as lulja lotos.

Njerëzit më tepër mundohen për bukën dhe dashurinë.

Dashuria asnjëherë nuk lind në shpirtin e prishur.

Vajza më shumë i beson dashurisë, se sa nënës së vet.

Nuk është vështirë të dashurosh, vështirë është ta shprehësh atë.

Dashuria lind, jeton dhe vdes në sy.

Të frikësohesh nga dashuria do të thotë të frikësohesh nga jeta, e ata që frikësohen janë tri herë të vdekur.

Çdo dashuri kalon, kurse mosmarrëveshjet mbesin përgjithmonë.

Më duket se mund të dashurojnë shumë vetëm ata që dinë edhe të urrejnë shumë.

Në qoftë se je njeri bëj dashuri, në qoftë se je lule bëhu mimozë.

Më mirë të dashurosh dhe të humbësh, se sa asnjëherë të mos humbësh.

Të dua sepse më dhe dashurinë. E dua dashurinë sepse ma dhe ti.

Një dashuri është, por kopje të saja ka me mijëra.

Nga gjithë pasionet, dashuria është më e fuqishmja, ajo në të njëjtën kohë sulmon zemrën, kokën dhe vetëdijen.

Dëshira dhe dashuria janë krahë për vepra të mëdha.

Dashuria është prore fisnike dhe e bukur, por e vërteta kujdeset që ajo të kalojë nëpër pyllin e hithërave.

Ç’është risia? Një ëndërr. Ç’është dashuria: përmbajtja e ëndrrës.

Dashuria është hapësirë dhe kohë e matur me zemër.

Pas dashurisë nuk ka gjë tjetër, veç vdekjes.

Më fatkeq nga të gjithë njerëzit është ai që nuk dashu-ron më, e që nuk mund të harrojë dashurinë e parë.

Dashuria është jeta, është lumturia që ia mbush zemrën, është atmosfera ku ajo merr frymë si të dojë, është himni i amshuar që ia drejton krijuesit.

Dashuria është fizikë, ndërsa martesa kimi.

Dashuria është si zogu, që më shumë dëshiron dënim nga një dorë se lëmoshë nga dora tjetër.

Në dashuri është e lejuar çdo gjë: himni, tradhtia, mashtrimi.

Rruga më e gjatë për në varr është rrruga e dashurisë

Dashuria sheh përmes syzeve magjike, të cilat bakrin e shndërrojnë në ar, varfërinë në pasuri e guralecët në margaritarë.

Kur njeriu ka dashuri, s’ka frikë.

Edhe në kasollen më të vogël ka vend për dy të dashuruar.

Dashuria është moralisti më i këndshëm dhe më i qetë.

Dashuria platonike është vullkan pa erupcion.

Dashuria është ajo pa të cilën nuk mund të jetohet.

Shumicës së njerëzve u duhet më shumnë dashuri, se sa e meritojnë.

Dashuria nuk fitohet, ajo vjen vetvetiu.

Dashuria është tërë jeta e gruas, kurse një episod në jetën e mashkullit.

Dashuro të tjerët nëse do të të dashurojnë.

Sigurisht, është vështirë të jesh pa dashuri tek ende ke dëshirë të dashurosh, por shumë më vështirë të të dashurojnë kur nuk e do më dashurinë.

Ai u martua me të sepse e dashuroi. Ajo e deshti atë,sepse u martua.

Ç’është dashuria? Rast i volitshëm për dhembje të gjatë.

Koha zakonisht është e bukur, kur bën dashuri.

Besnikët njohin vetëm anën triumfuese të dashurisë, kurse të pabesët edhe tragjiken.

Më ëmbël se dashuria nuk ka, por pas saj vjen urrejtja.

Dashuria ua merr mendtë atyre që i kanë dhe ua jep atyre që nuk i kanë.

Kur dikush dashuron, ai fillon ta mashtrojë vetveten dhe përfundon duke mashtruar të tjerët.

Antitezë e dashurisë nuk është e thënë të jetë përherë urrejtja. Mund të jetë një dashuri e re.

Kur njeriu kupton pse dashuron, atëhere pushon së dashuruari.

Dashuria që mund të vdesë nuk ka qenë dashuri.

Engjejt e quajnë gëzim i qiellit, djajtë e quajnë vuajtje e skëterrës, njerëzit e quajnë dashuri.

Turpi është mëkat i madh kundër dashurisë.

Dashuria është epshi më pëshpëritës.

Në luftë është si në dashuri: për të përfunduar duhet t’i shihet fundi.

Dashuria është e verbër, miqësia përpiqet të mos shohë asgjë.

Ata që vdesin duke dashuruar mbesin shehitë.

Të jesh i dashuruar në vetvete, është idilë që zgjat tërë jetën.

Dashuria është si lufta: fillon lehtë, por mbaron vështirë.

Shumë njerëz që gjatë tërë jetës kanë dashuruar mund të flasin më pak mbi dashurinë, se sa fëmija i cili e ka humbur qenin para një dite.

Jeni të përshëndetur gjithë ju që dashuroni! Mallkuar qofshin ata që asnjëherë nuk kanë pasur dashuri; më shumë mallkuar ata që ua pengojnë dashurinë të tjerëve.

Dashurojmë, sepse dobësitë i kemi të njëjta

Dashuria është ethe: ajo lind dhe zhduket, kurse dëshira e njeriut para saj nuk ka kurrfarë hise.

Në dashuri si dhe në luftë, e drejta gjithmonë është në anën e të fortit, andaj femra që dashurojmë gjith-monë do të ketë të drejtë.

Sqarimi i dashurisë është shkatërrimi i dashurisë.

Dashuria është si fati: nuk do që të vrapohet pas saj.

Më mirë të mos kesh fare, se sa ta humbësh dashurinë.

Nuk është i dashuruar ai që nuk dashuron gjithmonë.

Kush do drurin i do edhe degët e tij.

Në dashuri, edhe shumë është pak.

Biseda më interesante e dashnorëve është kur heshtin.

Dashuria është sëmundje e rëndë e shpirtit.

Në dashuri nuk ka shaka. Shumica fillojnë të shtiren se janë të dashuruar, që pastaj të jenë vërtetë të dëmtuar.

Të mos jesh asgjë dhe të mos duash asgjë, është njësoj.

Të gjithë ne jemi rezultat i dashurisë dhe i dalldisë.

Gjuha e dashurisë ështënë sy.

Dashuria është dobësia më fisnike e mendjes.

Tragjedia e secilës dashuri është zemërgjerësia.

Për dashuri, jo për urrejtje unë jam lindur.

Lufta më e madhe e jetës sonë është dashuria.

S’ka dashuri zjarrin e të cilës nuk e shuan martesa.

Të martohesh do të thotë t’i dyfishosh përgjegjësitë dhe të humbasësh gjysmën e të drejtave.

Martesa është shkencë.

Njeriu gjithmonë ka dhe mund të bëjë punë më të rëndësishme se sa të martohet.

Të ndershmit martohen shpejt, të mençurit kurrë.

Njeriu martohet pse nuk gjykon, pastaj shkurorëzohet pse ka durim dhe në fund martohet sërish pse harron.

Martesa vjen pas dashurisë, mu si tymi pas zjarrit.

Martesa; Kështu quaj dëshirën e dyshes që dëshirojnë të shndërrohen në një, por do të bëhen më shumë se dy.

Lidhja martesore është shkollë e lartë altruiste.

Mosha ideale e mashkullit për martesë është rreth moshës nëntëdhjetë vjeçare, dy minuta para vdekjes.

Martesa ka probleme të shumta, por jeta e vetmuar nuk ka kurrfarë kënaqësie.

Martesa është varr i dashurisë, e gruaja kryqi mbi të.

Nuk ka njeri më komik se filozofi i martuar.

Martesa e lumtur edhe sot përbëhet prej treshes: burrit, gruas dhe televizorit.

Martesa e dështuar është kur gruaja kalon aq kohë në kuzhinë sa ç’ka kaluar para pasqyrës para fejesës.

Mosmarrëveshjet në martesë më së shpeshti fillojnë kur gruaja flet shumë, e burri dëgjon pak.

Shumë martesa janë dënime me vdekje, ekzekutimet zgjasin me vite.

Bashkëshortët jetojnë më gjatë se të vetmuarit. Mirëpo, për ata kjo është dënim.

Martesa është shkolla më e mirë e rendit, e mirësisë, e njerëzisë.

Martesa është fushëbeteja ku mbaron liria personale.

Ekziston vetëm një zgjidhje për martesën pa dashuri: kjo është dashuria pa martesë.

Martesa i ngjan vdekjes, sepse shumë njerëz arrijnë të përgatitur.

Sido që të jetë, martohuni. Nëse merrni grua të mirë do të jeni të lumtur, nëse merrni grua të keqe, do të bëheni filozof.

Ai që ende s’është martuar, ende s’ka bërë ndonjë ga-bim të madh.

Martesa pa fëmijë është si dita pa diell.

Martesa është përpjekje që t’i zgjidhim problemet së bashku, probleme që, po të ishim vetëm, kurrë nuk do t’i kishim.

Nuk ka rëndësi me kë martohet njeriu, sepse është e sigurt se mëngjesin e ardhshëm do ta kuptojë që ai ka qenë dikush tjetër.

Martesa shkon urtë e butë si vallja, plot shfaqje pleqërishte; pastaj vjen pendimi me këmbë të shtrembëra, që shkon përherë e më shpejt derisa zbret në fund të varrit.

Martesa e bërë në sajë të kuptueshmërisë shpeshherë është më e suksesshme, se sa ajo e krijuar në sajë të dashurisë.

Martesë e mirë do të ishte ajo midis burrit të shurdhër dhe gruas së verbër.

Martesa nuk është gjë tjetër veçse një krijesë e çuditshme për të nxirë jetën e njeriut.

Në martesën fatlume njeriu do mësuar se s’është më i lirë, por edhe nuk guxon të mësohet se është i martuar.

Sidoqoftë, më mirë të jesh i martuar se i vdekur.

Dashuria është tërë ajo që pas martesës mbetet pendesë.

Martesa është ferr dhe parajsë.

Puthja i ka gdhendur buzët.

Puthjet janë lajmëtaret e zemrës.

Momenti më i bukur në dashuri, qe vërtetë na deh, është hyrja: puthja.

Duhet ditur se puthja e parë nuk jepet me buzë por me sy.

Puthjet për gratë janë si gotat e verës për ne: një pastaj edhe një, derisa nuk shtrihemi.

Kur puthja flet shumë, atëhere sigurisht nuk punohet për botimin e parë.

Të puthësh është si të pish ujë deti. Sa më shumë të pish aq më shumë ndien nevojë.

Kam puthur dhe kam pirë, gruan dhe cigaren e parë, të njëjtën ditë; prej atëhere s’kam pasur kohë kurrë më për cigare.

Oshëtima e puthjes nuk është aq e vrullshme si e topave, por vrulli i saj zgjat më shumë.

Njerëzit puthen që të mos grinden.

Urrejtja dëmton shëndetin.

Mendojmë se jemi të pastër, ngase urrejmë atë që nuk e dëshirojmë.

Vetëm dashurohet dhe urrehet pa arsye.

Kur urrehet deri në moshën dyzet vjeçare, urrehet përgjithmonë.

Urrejtja është e shkurtër, kurse dashuria e pakufishme.

Njerëzit gjithmonë urrejnë më së shumti atë që më së tepërmi e lakmojnë.

Ashpërsia lind frikën, por vrazhdësia lind urrejtjen.

Luftën e ka krijuar natyra, urrejtjen e ka gjetur njeriu.

Xhelozia ushqehet me dyshim: ajo shndërrohet në çmendi ose zhduket fare në çastin kur nga dyshimi kalon në siguri.

Aty ku ka dashuri, aty ka xhelozi.

Xhelozia lind çdoherë me dashurinë, mirëpo jo çdoherë vdes me të.

Vetëm qentë dashurojnë pa xhelozi.

Zëri i xhelozisë është zëri i natyrës, kërkon monogaminë.

Zemra bën gjithçka.

Asgjë nuk eshtë më e ëmbël dhe më e fortë se zemra.

Ç’është zemra? Gjë e rëndomtë: shëndet i mirë dhe kujtime të këqija.

Mendimet e mëdha vinë nga zemra.

Arsyeja nuk më ka mësuar për asgje: gjithë ç’di më ka dhënë, më ka zbuluar zemrën.

Kush do ta kuptojë zemrën e tjetërkujt, duhet nisur nga vetja.

Ajo që nuk vjen nga zemra, nuk hyn dot në zemër.

Fitorja më e bukur është të fitosh zemrën tënde.