Shqiptaret ne Suedi

Mendimet, pershtypjet, kuriozitete.

a ka njeri ktu ne suedi me me ndihmuar pak rreth disa gjerave per dokumentacion ne suedi ?

Mund ta postoni pyetjen, mbase ndonjeri ka eksperincat e tija per kete vend.

o renix pershendetje .mund te me ndihmosh se sa jam rregjistru ke kjo faqja forumit .se dua te kontaktoj me shqiptare qe jan ne suedi se du a ca pyetje me ndihmo pak si tja bej se po e kuptoj kte faqen

Me që tema është për Shqiptarët në Suedi, po postoj këtu një ngjarie të shkurtër të Arditit 6 vjeçar që banon në Suedi

Është muaj shkurt, muaji i festave tona, muaj i ardhmërisë sonë. Ne këto ditë ishim në një shkollë fillore ketu në Suedi, më përsë afermi në Fjärdinskolan të qyteti Borås, cili shtrihet në Suedinë përendimore afër qytetit të dytë me të madh suedez Göteborg. Në këtë shkollë vijojnë mësimit mbi 50 fëmijë shqiptar duke filluar nga klasa parashkollore deir ne klasëne gjashtë. Ne ishim mysafire në klaseat parashkollore ku takuam mësuesn me një përvojë shumëvjeqare ne punë më fimijë Sonja Persson.

FLAMURI I ARDITIT – NJË HISTORI E JETËS
Fillimisht dua të them se puna me fëmijë pra puna e mësuesit është një profesion i dobishëm dhe është një punë interesante për të punuar me nxënësit të moshave të ndryshme ndërmjet 6 dhe 17 vjeç. Një ditë e zakonshme në shkollë fillon me përgatitjen e mësimeve të ndryshme që do të të bëhen gjatë ditës. Me fëmijët parashkollor unë punoj kryesisht me të folur, me ndihmën e imazheve që ilustrojnë ngjarjet e përditshme ku përveç kësaj punoj me tekste të ndryshme të cilat janë të lidhura me festa të ndryshme fetare dhe kombëtare nga vendet nga të cilat gravitojnë fëmija ketu.
Në një rast më 23 nëntor 2006, unë kisha si detyrë të njihja të gjithë flamujt e shteteve. Si zakonisht isha ulur me nxënësit e mi në një tryezë të rrumbullakët, ku të gjithë së bashku do diskutojm për këtë. Në këtë tryezë kisha vendosur flamujt nga vende të ndryshme të botës. Për të filluar diskutimin tonë unë parashtroja pytjen: - Cilët janë këta flamuj që kam vendosur këtu para, pyeta. - Ka mundësi që të jen flamujt që ne kemi vizatuar u përgjigj një nga nxënësit e mi, i quajtur Ardit. - Por , shprehet Arditi, - unë nuk e shoh flamurin tonë shqiptarë, e unë iu drejtova, cili është ai e din Ardit? - Arditi, i cila vetëm sa kishte mbushur moshën 6 vjeç pergjigjet: Jo nuk është ende këtu flamuri ynë, se Kosova nuk është ende e pavarur, prandaj nuk mund të ketë flamurin e vet. - Unë i përgjigjem: por ju përdorni edhe tani një flamur! - Ardit duke argumentuar përgjigjet: Po, por kur Kosova të bëhet e pavarur, ajo duhet të ketë flamurin e vet, sepse që edhe Danimarka ka qenë një kohë suedeze, por tani ata kanë flamurin e tyre, prandaj duhet që edhe Kosova ta ketë flamurin e saj.
Ky me këtë me habiti shumë, që një gjashtë vjeçar mund të shprehet në këtë mënyrë, kjo ishte diçka që unë nuk e kam pritur.
Kështu që unë vazhdoj me diskutimin tim dhe pyes Arditin: Ku e keni dëgjuar ju këtë Ardit? Ai përgjigjet duke bërë me gjeste duke bërë me dorën e tij dhe thot, kur unë isha pesë vjeç mësuesja ime në kopshtit na ka tregue se Danimarka i takonte Suedisë, por kur u ajo është bërë e pavarur nga atëhre ajo ka flamurin e vet. Por unë e pyes përseri ate dhe i them se si do ti që të duket flamuri i ri i Kosovës, pasi ate të tanishmin nuk mund ta ketë Kosova? Ndërkohë unë i dhash atij një lëtër ku ai të vizatoj se si ai dëshiron të duket flamuri i arshëm i shteti më të ri në botë Kosovës. Arditi Përgjigjet: Ai Flamur do të ketë një K të madhe, pastaj do jetë me ngjyrë të kuqe dhe të zezë. Kështu ai vazhdon të vizatoj dhe ngjyrosë flamurin e Kosovës, ai don të ketë pra në të simbolet kombëtare shqiptare, simbolet që do pasqyrojnë në këtë rast ngjyratë kuq e zi.
Arsyeja që unë të sjellë këtë histori të jetës sime është se ka pak nxënës që mund të sjellin të papritura. Ardit bëri atë nëpërmjet rrugës së tij të të menduarit, e cila është e pazakontë për një gjashtë vjeçar në sytë e mi, dhe pjesërisht për shkak se kjo nuk ishte hera e parë në karrierën time të mësimdhënies që unë të ndryshoj planet e mia dhe përgatitjet e mia për mësimdhënie. Si do të reagoja?
Kjo ngjarje bëri rrugën e saj për të kontribuar në një garë se si Flamuri i Kosovës do të duket në të ardhmen. Së fundi unë do të nxjerr në pah se profesioni mësuesit ka qenë dhe do të jetë një pjesë e madhe e jetës sime. Unë jetoj për profesionin tim, ky është bërë hobi im dhe çfarë është më mirë në jetë sesa që njeriu të punojë me hobin e tij.

Autori Sokol Demaku

Marr nga faqia e Tribuna Shqiptare

Me që tema është për Shqiptarët në Suedi, po postoj këtu një ngjarie të shkurtër të Arditit 6 vjeçar që banon në Suedi

Është muaj shkurt, muaji i festave tona, muaj i ardhmërisë sonë. Ne këto ditë ishim në një shkollë fillore ketu në Suedi, më përsë afermi në Fjärdinskolan të qyteti Borås, cili shtrihet në Suedinë përendimore afër qytetit të dytë me të madh suedez Göteborg. Në këtë shkollë vijojnë mësimit mbi 50 fëmijë shqiptar duke filluar nga klasa parashkollore deir ne klasëne gjashtë. Ne ishim mysafire në klaseat parashkollore ku takuam mësuesn me një përvojë shumëvjeqare ne punë më fimijë Sonja Persson.

FLAMURI I ARDITIT – NJË HISTORI E JETËS
Fillimisht dua të them se puna me fëmijë pra puna e mësuesit është një profesion i dobishëm dhe është një punë interesante për të punuar me nxënësit të moshave të ndryshme ndërmjet 6 dhe 17 vjeç. Një ditë e zakonshme në shkollë fillon me përgatitjen e mësimeve të ndryshme që do të të bëhen gjatë ditës. Me fëmijët parashkollor unë punoj kryesisht me të folur, me ndihmën e imazheve që ilustrojnë ngjarjet e përditshme ku përveç kësaj punoj me tekste të ndryshme të cilat janë të lidhura me festa të ndryshme fetare dhe kombëtare nga vendet nga të cilat gravitojnë fëmija ketu.
Në një rast më 23 nëntor 2006, unë kisha si detyrë të njihja të gjithë flamujt e shteteve. Si zakonisht isha ulur me nxënësit e mi në një tryezë të rrumbullakët, ku të gjithë së bashku do diskutojm për këtë. Në këtë tryezë kisha vendosur flamujt nga vende të ndryshme të botës. Për të filluar diskutimin tonë unë parashtroja pytjen: - Cilët janë këta flamuj që kam vendosur këtu para, pyeta. - Ka mundësi që të jen flamujt që ne kemi vizatuar u përgjigj një nga nxënësit e mi, i quajtur Ardit. - Por , shprehet Arditi, - unë nuk e shoh flamurin tonë shqiptarë, e unë iu drejtova, cili është ai e din Ardit? - Arditi, i cila vetëm sa kishte mbushur moshën 6 vjeç pergjigjet: Jo nuk është ende këtu flamuri ynë, se Kosova nuk është ende e pavarur, prandaj nuk mund të ketë flamurin e vet. - Unë i përgjigjem: por ju përdorni edhe tani një flamur! - Ardit duke argumentuar përgjigjet: Po, por kur Kosova të bëhet e pavarur, ajo duhet të ketë flamurin e vet, sepse që edhe Danimarka ka qenë një kohë suedeze, por tani ata kanë flamurin e tyre, prandaj duhet që edhe Kosova ta ketë flamurin e saj.
Ky me këtë me habiti shumë, që një gjashtë vjeçar mund të shprehet në këtë mënyrë, kjo ishte diçka që unë nuk e kam pritur.
Kështu që unë vazhdoj me diskutimin tim dhe pyes Arditin: Ku e keni dëgjuar ju këtë Ardit? Ai përgjigjet duke bërë me gjeste duke bërë me dorën e tij dhe thot, kur unë isha pesë vjeç mësuesja ime në kopshtit na ka tregue se Danimarka i takonte Suedisë, por kur u ajo është bërë e pavarur nga atëhre ajo ka flamurin e vet. Por unë e pyes përseri ate dhe i them se si do ti që të duket flamuri i ri i Kosovës, pasi ate të tanishmin nuk mund ta ketë Kosova? Ndërkohë unë i dhash atij një lëtër ku ai të vizatoj se si ai dëshiron të duket flamuri i arshëm i shteti më të ri në botë Kosovës. Arditi Përgjigjet: Ai Flamur do të ketë një K të madhe, pastaj do jetë me ngjyrë të kuqe dhe të zezë. Kështu ai vazhdon të vizatoj dhe ngjyrosë flamurin e Kosovës, ai don të ketë pra në të simbolet kombëtare shqiptare, simbolet që do pasqyrojnë në këtë rast ngjyratë kuq e zi. Arsyeja që unë të sjellë këtë histori të jetës sime është se ka pak nxënës që mund të sjellin të papritura. Ardit bëri atë nëpërmjet rrugës së tij të të menduarit, e cila është e pazakontë për një gjashtë vjeçar në sytë e mi, dhe pjesërisht për shkak se kjo nuk ishte hera e parë në karrierën time të mësimdhënies që unë të ndryshoj planet e mia dhe përgatitjet e mia për mësimdhënie. Si do të reagoja?
Kjo ngjarje bëri rrugën e saj për të kontribuar në një garë se si Flamuri i Kosovës do të duket në të ardhmen. Së fundi unë do të nxjerr në pah se profesioni mësuesit ka qenë dhe do të jetë një pjesë e madhe e jetës sime. Unë jetoj për profesionin tim, ky është bërë hobi im dhe çfarë është më mirë në jetë sesa që njeriu të punojë me hobin e tij.

Autori Sokol Demaku

Marr nga faqia e Tribuna Shqiptare

Shume e bukur :slight_smile: